29 September 1969

Dit is lente. Tulbagh, Wolseley en Ceres se bome staan vol in bloeisels, te pragtig om te aanskou.

Dit is Maandag 29 September 1969 en almal is besig met die gewone take, maar kort – kort is daar ‘n dreuning wat ons laat frons en wonder waar daar alweer rotse weggeskiet en die aarde verniel word. So 9:30 die aand is ons kamer toe vir ons nagrus. Skaars in die bed of ‘n geweldige dreuning en beweging roep ons regop en uit die bed. Die aarde dreun, my kop is dronk van skrik, toe raak dit erger en erger! Ek spring uit die bed hardloop gang af na my kinders se kamer toe, my man gaan na my ou Vader, wat by ons kuier, se kamer. In die gang maak die vloer soos ontstuimige branders. Ons gryp mekaar en na die mure, struikelend en sukkelend om onsself, die kinders en pappie uit die huis te kry. “Kom vinnig na buite, elkeen met ‘n kombers om en maak gou!” skreeu my man, Roelf.  Die kinders is bewend en huilend en my pappie dood verskrik. Ons is gly, gly oor die ingelegte flesse vrugte en konfyt, dwarsdeur stukkende borde en glase oor die kombuisvloer. Te vinnig om seer te kry. Die mure om ons beweeg nader en weer weg. Niks staan stil nie en mens gryp tevergeefs na iets, alles beweeg! Buite moet ons keer vir elektriese en telefoon-drade wat in die pad afgeruk lê. Verskrik, stilswyend, vraend kyk ons mekaar aan en wonder wat aangaan.

Al wat leef is angsbevange en buite hulle huise. Ons weet nie watter kant toe nie, waar sal ons veilig wees? Alles om ons is stukkend. Ons staan bewend en wag op wat volgende gaan gebeur. Ons kyk op na die berge. Sou dit ook gebewe het? Ons vra hoekom? Wat was dit? Wat gaan ons maak, waarheen, hoe? Almal staan verwonderd, onwetend, onseker en bang!

“Kinders… kyk die vure in die berge. Is dit nie die wedekoms nie?” vra sê my ou vader met angsbevange gesag. Die kinders huil! Roelf sê net, “Pa.” Ons staan nader aan mekaar en die harte klop sodat ons gewaar en bewus is van elkeen se nabyheid. Bewus van die almagtige se almag. Dit was nie meer vir ons lente nie, maar ‘n vreemde wêreld. Alles is stukkend en deurmekaar.

Ons is bang vir ons huise met die bewende mure. Daar is geen water en geen krag. Ons is bang, bang en stukkend! Waar moet ons begin?

Ons het weer na alles opgestaan en opnuut besef dat ons niks is nie!

Elke jaar en selfs weer op die aand van 29 September 2016 rondom 10 uur se kant, lui die kerkklokke van Tulbagh, Wolseley en Ceres net om ons weer bewus te maak van ons swakheid, ons einlike niks wees…

Immanuel

Skrywe: Christene Zeeman

History of wolseley 1969 earthquake

24 April 1968, Die Burger Hoe Koos van der Merwe Koning Geword het.

Waar kom Koos aan die bynaam van Koning? Snaaks genoeg is dit ‘n verhaal wat nog nooit gepubliseer is nie. En waar dit nou vir die eerste keer gedoen word, moet die tyd 21 jaar teruggeskuif word na Vrydagaand, 21 Februarie 1947.
Dit was op daardie gedenkwaardige aand dat Koning George VI en sy gevolg op die plaas Goedgeloof van Mnr Albertus van der Merwe in die Breëriviervallei naby Bainskloof oornag het.

Lees so bietjie verder

Waboomsrivier

Waboomsrivier

At Waboomsrivier Wine Cellar tradition is honoured and true hospitality and wine of excellence are effortlessness combined.

The early settlers took the wood of the Waboom, closely related to the world renowned Protea-family (Protea Arborea), and build their wagon wheels with it. The tree’s bark was used as leather and even the leaves were used to produce ink. It was the name of this tree, indigenous to the surroundings, which gave birth to Waboomsrivier Wine Cellar.

The grapes from this valley vary between sandy riverbeds to very rocky soils from high up in the mountains. Not only known for the delightful grapes, peaches and pears from this origin have gained quite a reputation at the fresh market. Prunes, apples olives, pecan nuts and persimmons are also grown in this fertile valley.

Situated in one of the most magnificent wine locations in the world and gracefully tucked away on the banks of the Breede River between Worcester and Ceres, lies Waboomsrivier Wine Cellar.

On this picturesque piece of land with a breath taking view of the Bainskloof pass, the legacy of generations of wine and vine loving people are kept dotingly between these walls. Our wine philosophy is simple: fresh and fruity. By using only the best grapes possible we bring nature to you in a bottle – as it is intended to be.